Głupota czy premedytacja?

21 sierpnia 2008

Głupota czy premedytacja, dwie płaszczyzny na jakich można rozważać pomysł na logo, takie jakie zaprezentowała Kancelaria Finansowo-Prawna „Korona”. Tak, tak,  nie ma pomyłki w nazwie, „prawna”. No bo jak inaczej zakwalifikować coś takiego:

Przypomina wam to coś? Jasne, trudno by nie przypominało.

Aby tej głowy, orła w koronie, nie kojarzyć jednoznacznie z PiS trzeba być po prostu ślepym, ale to się zdarza, nie żartuję, oto cytat z wiadomosci.ox.pl

Przedstawiciele kancelarii finansowo-prawnej „Korona” upierają się, że ich znak orła nie jest nawet podobny do znajdującego się w godle PiS. – To nie jest ten sam orzełek. Wiem, że grafik komputerowy, który go projektował poważnie zmienił ten symbol. Jestem pewien, że oba symbole są zupełnie inaczej wykonane – twierdzi radca prawny Jan Szweda, reprezentant kancelarii.

Dobre samopoczucie to jednak cenna rzecz. Ja jakoś mało wierzę w słowa, więc sobie zaimprowizowałem mały sprawdzian wzrokowy nakładając obie formy na siebie. Dla wyjaśnienia – zmieniłem kolor znaku Korona by lepiej widać było w którym miejscu się pokrywa z kształtem znaku PiS, a w którym miejscu odbiega. Kolor granatowy pokazuje obszar wspólnego kształtu. Niebieski to znak PiS, a brąz to Korona.

I cóż my tu mamy? ano cały wyrys głowy jest identyczny, poza małym retuszem oka w znaku Korony, ucięte wydłużenie. A jak z koroną? Ano zobaczmy:

I znów idealnie ten sam kształt.

Pan mecenas Szwed twierdzi że „oba symbole są zupełnie inaczej wykonane”.Faktycznie, nie jest podobne, jest takie samo!  Panie mecenasie, bądźmy poważni. Czy to że twórca ewidentnego plagiatu użył nożyczek, by nieco inaczej skleić koronę z głową orła, to jest to „inne wykonanie”? Na miejscu twórcy logo PiS oddałbym sprawę do sądu, mając takich obrońców znaku Korony byłbym pewien wygranej.

Premedytacja? No chyba że o to chodziło, by zaistnieć w mediach i tym samym ominąć ograniczenia reklamowe. Ale i takie wytłumaczenie jest dość mizerne.

Osobnym tematem jest dbałość PiS o własny symbol, ale o tym poczytajcie na stronie GW w artykule „PiS nie zastrzegł logo. Jak to możliwe?”


Kiedy CI.PL?

17 sierpnia 2008

Kolejna pozycja warta grzechu i umieszczenia w biblioteczce projektanta. Prezentacja dokonań czeskiego dizajnu po transformacji ustrojowej
CI.CZ 1990-2007: Corporate Identity in the Czech

CI.CZ 1990-2007: Corporate Identity in the Czech

Projekt był z powodzeniem pokazywany na świecie promując czeski dizajn, a i same Czechy.

Na stronie cicz.eu można też, za 93$, ciut drogo, około 205 złotych, zamówić publikację książkową – Michal Richtr, Alan Záruba CI.CZ 1990-2007: Corporate Identity in the Czech, s. 240, ponad 500 ilustracji.

Przy okazji zastanawiam się czy, a jeżeli tak to kiedy, doczekam się w Polsce takiej prezentacji polskiego dizajnu corporate identity, jak zrobili to czesi? Na razie cicho i głucho, poza okazjonalnymi wystawkami w gronie własnym, lokalnie i na zasadach samopochwalenia. Podpowiadam – nic nie trzeba wymyślać i wyważać otwartych drzwi, wystarczy zobaczyć co i jak zrobili czesi i zaadaptować na nasz grunt. Żeby nie było problemu, gdzie to podpatrzyć, podaję raz jeszcze link strony CI.CZ.


Nowość z PWN

15 sierpnia 2008

Logo. Właśnie ukazała się kolejna pozycja po polsku traktująca o logo, co prawda tłumaczenie, ale zawsze.

Michael Evamy Logo. Przewodnik dla projektantów

Michael Evamy - Logo. Przewodnik dla projektantów

Wydawnictwo Naukowe PWN 2008 r.
ISBN: 978-83-01-15363-2
Objętość: s. 352
Format: 19,5×24,5 cm
Oprawa: miękka
Zwróćcie baczniejszą uwagę na obwolutę.

W księgarni firmowej obniżyli cenę do 89,00 za to w empik-u znajdziecie dużo taniej 79,20

cytat z info:

„Jak pokazują przykłady omówione w książce, forma logo może być efektem pracy twórczej projektanta lub wynikiem wielu badań i analiz. Zawsze jednak musi zostać rozpoznawalnym znakiem marki i przykuwać uwagę dużej grupy odbiorców.
W książce zostały omówione prace klasyków symbolu i logotypu jak Paul Rand, Saul Bass, Otl Aicher, Anton Stankowski i Lance Wyman, a obok nich – najsłynniejsze dziś nazwiska i wschodzące talenty z agencji North, Sagmeister Inc., Open, Spin, Johnson Banks, Browns and Segura Inc.”

Nie czepiam się, ale skoro takie tomiszcze wydano w PWN to… razi trochę używanie w tej publikacji określenia krój czcionki, czcionka to odlana w metalu fizyczna postać litery. Poprawniej byłoby krój pisma. Dla jasności – font to postać elektroniczna kroju pisma.


Prostota kija

6 sierpnia 2008

Gorący łeb
Właściwie miało tego wpisu nie być, bo pewnikiem parę osób się obrazi, ale jednak skrobnę, ze względu na kolokwializm, jakiego użyłem w prywatnym rozchoworze, a ów, jako cytata, za moim przyzwoleniem, poszedł w świat.

Meritum
Wysokie jury konkursu na logo Europejskiego Centrum Solidarności, drugiego już, pierwszy pono nie spełnił oczekiwań, wybrało tym razem zwycięzcę. I tu moja konsternacja:


Autorem jest profesor Michał Kliś, plakacista, grafik, pierwszy rektor ASP w Katowicach. W jury 5 profesów ASP i 2 szefów agencji, a także pisarz i dyrektor ECS. Komfortowa liczbowo przewaga ludzi sztuki. A efekt wyboru? jaki jest każdy widzi.

Totalny minimalizm, za którym nie widzę idei, żadnej. Skojarzenia, jako widza i odbiorcy, mam nieokreślone, trudne do ukierunkowania, bo nieokreśloność formy na to nie pozwala. Albo też idące w stronę nieoczekiwaną przez twórcę skojarzeń zlych, których jak ognia unika każdy projektant. I tu chyba w odczuciach nie jestem odosobniony, rozmawiając czy czytając dyskusję na GL.

Skoro o minimaliźmie formy, żeby daleko nie szukać, równie minimalistyczny w formie jest znak NIKE, słynna łyżwa, jednak ta forma pozwala na dopisanie, dopowiedzenie, skojarzenie sobie przez odbiorcę dookreśleń kształtu właściwszych i pozytywnych zarazem dla firmy – łyżwa, uśmiech, kawałek bieżni itp. Każdy może domyślnie dodać własne dookreślenia, jakie mu z tym kształtem się kojarzą, i w zdecydowanej większości będą to określenia nie deprecjonujące firmy.

Najlepiej analizować bez koloru, w wersji czarno-białej.

Tu, w logo ECS, co najwyżej można by dopisać „flaga” (w kolorze), pojawią się zapewne również skojarzenia dużo mniej przyjazne, tylko gdzie będzie miejsce na wyjściową ideę solidarności, na pozytywne emocje? A jeśli już owa „flaga”, czy nie było już lepiej opracowanych znaków opartych o ten motyw? Nie zapominajmy też że znak ma funkcjonować, jak domniemywam, w obszarze europejskim, a więc różnych od naszego postrzegań i wiedzy o naszej historii. Można naturalnie zrobić wielostronicową wykładnię symboliki, nawet na sposób obrazowy, jak niegdyś zrobili to twórcy logo Polski z latawcem, tylko co dalej? dołączane będzie toto do każdej ekspozycji znaku, jak instrukcja obsługi? A skoro nie będzie to musi się tłumaczyć samo. Dla mnie się nie tłumaczy.

„Chłodne oko”
Weźmy sprawę na chłodno, odwołując się do 4 prostych zasad Morse’a, o których napisałem na mojej stronie e-alw.com:

1. logo musi spełniać podstawowe zasady projektowania – czyli – być poprawne technicznie, dobrze skomponowane elementy tworzące całość, proporcjonalnie zaprojektowane przestrzenie puste, odpowiedni dobór kolorów, unikanie gradientów, dopracowany kształt, w pełni czytelne, estetyczny znak.

Ale tu trudno w pełni mówić o skomponowaniu elementów mając tylko jeden. Trudno gdybać czy w stosunku do nieistniejącej reszty kąt przechyłu jest dobry czy zły. Trudno mówić o dopracowanym kształcie nie wspominając czytelności komunikatu, a tu go nie widzę, nie odbieram. Czy estetyczny? a czy może być coś estetyczne i zarazem nie dające się skojarzyć, sklasyfikować, zrozumieć? Może może.

Jednym z kryteriów dobrego znaku jest jego łatwość zapamiętania, drugim unikalność formy. Jak zapamiętać kształt który jest nijaki? jak forma niedookreślona może stać się formą unikatową w tak specyficznym wymiarze jakim jest logo?
Einstein stwierdził że należy zrobić coś jak najprościej, ale nie prościej. Są granice po przekroczeniu których założony komunikat przestaje istnieć, przestaje istnieć jakikolwiek komunikat, poza określeniem „jest”.

2. logo musi być funkcjonalne
Kolejnym kryterium, jakie weryfikuje dobry znak, jest jego możliwość użycia na każdym medium i w każdej wielkości bez straty dla samej czytelności znaku. No i jest problem, bo skoro sam znak jest nieczytelny, to właściwie problem czytelności trudno rozważać, np. w takiej jak niżej

Twórca winien mieć tego świadomość, tak jak i np. użycia znaku na koszulce

Jest co prawda druga strona medalu, która ewentualnie wchodzi w grę – znak niesie emocje. OK, tylko powinien nieść pozytywne, ten akurat, mam nadzieję że na razie, budzi negatywne.

Jasne, że po dodaniu logotypu nazwy, może powstać spójny znak, może, ale na razie mamy co mamy i obawiam się, że nie wystarczy dopisanie tej nazwy, by przekaz stał się jasny, dla odbiorcy, w samym sygnecie.

Funkcjonalne to również wprowadzenie znaku do świadomości odbiorców jak najmniejszym kosztem, również finansowym, ale im mniej zrozumiały komunikat znaku tym bardziej wymaga działań wspierających, a zatem kosztownych.

3. logo musi dobrze reprezentować firmę/instytucję
no tak, „coś” musi reprezentować, więc musi nieść „jakiś” komunikat, jednoznaczny lub wieloznaczny. Wyjaśniać lub budzić emocje. Co mamy tutaj? brak komunikatu odnoszącego się do idei centrum, a przynajmniej dla mnie, bo chyba nie są jego ideą „Polska i jej barwy” itp. a może to ja źle myślę. Może to moja abberacja skojarzeniowa, z rewolucją październikową, krwią, ale nijak solidarnością. Brak mi nawet najprostszego skojarzenia z logotypem Solidarności, no może poza czerwienią. Zatem co właściwie reprezentuje i jaki komunikat przekazuje znak? Nie wiem.

4. logo musi być unikatowe
Owszem jest unikatowe, tak jak każda plama czy maźnięcie pędzla są unikatowe, bo trudne do powtórzenia w tej samej dokładnie formie. Ale nie każde unikatowe maźnięcie, czy kapnięcie, to od razu logo. Jest co prawda taka teoria, że skoro logo jest swego rodzaju twarzą firmy, to każda forma wyrazu wizualnego jest uprawniona do bycia nim, i rozbudowany rysunek, i zdjęcie, ba film nawet mógłby tym logo być. Może, czemu nie, wszystko jest przecież kwestią komunikatu w nim zawartego, z jednoczesnym zważeniem, że na spostrzeżenie, odebranie i zrozumienie komunikatu widz ma milisekundy wielekroć, a nie całe popołudnie kontemplacyjne.

Zakończenie
Dziwnym wydaje mi się jednostronność widzenia idei solidarności przez pryzmat koloru czerwonego, u wszystkich wyróżnionych w I konkursie, jak i wybranej w II konkursie pracy.  Niby zrozumiałe, jako nawiązanie do logo Solidarności, ale może ja tę solidarność widzę szerzej niż tylko sam związek i stąd opór. No i sprawa dla mnie dość przyznam dziwna – był konkurs na logo, ale, z tego co widziałem, był to raczej konkurs na sygnet, czyli jakąś formę graficzną. Czy mam rozumieć, że znaczek, sam w sobie, zdeterminuje budowanie wizerunku instytucji? a/ mamy znaczek, b/ teraz się dorobi jakiś logotyp, c/ potem papeterię, d/ a jeszcze później ogłosimy konkurs na layout z wykorzystaniem sygnetu…

Czy mogę się mylić w tym co napisałem? Jasne, zawsze jest taka możliwość, że o czymś nie wiem lub mi umyka, w końcu anim nieomylny, ani rozumów wszystkich nie pozjadałem

Odgłosy:
forum.webesteem.pl
blog.dotmariusz.net
wolneforumgdansk.pl
tomasz.topa.pl
artserwis.pl
goldenline.pl 1
goldenline.pl 2


    • Translate to:

  • Nowe

  • Tematy